درگذشت هنرمند بزرگ "بیژن ترقی" را به اهالی هنر و آفرینش تسلیت عرض می کنم. روحش شاد.

(سلام.دوستان هم ترانه با عضویت در وبسایت "بنیاد ترانه" می تونن به جمع هنرمندان بپیوندند)

پاسبون دستام ُ وا کن ، تا که دستاش ُ بگیرم

بذار این لحظه ی آخر ، توی آغوشش بمیرم

واسه ما زندگی این بود ، با ترانه قد کشیدن

مث ِ زندونی ، تو واژه ، از حصار ِ تن رهیدن

پاسبون دستای خسته م ، نفسای تازه می خواد

اگه دستام ُ نگیره ، پر می گیرم ، می رم ازیاد

تو می خواستی ما نباشیم ، دل ِ آسمون بگیره

توی این شبا هدر شیم ، تا سیاهی جون بگیره

تو سکوت ِ این خیابون ، هیچ کسی مثل ِ تو بد نیس

می دونم قلب ِ تو سنگه ، معنی ِ عشق ُ بلد نیس

ولی ما یه جای قصه ، می زنیم به سیم آخر

اونجا که شازده نگام ُ ، می کنه دوباره از بَر

هیشکی غیر ِ ما نفهمید معنی ِ ناب ِ بهشت ُ

اون معما که سیاهی ، روی پلک ِ شب نوشت ُ

می دونم کلید ِ زندون ، دستای همین ترانه س

"من دوسِت دارم" همیشه ، واسه ما رمز ِ شبانه س

............................................................................۱۹/۰۱/۸۸

ترانه ی پاسبون رو دیشب نوشتم. هنوز هم ترانه هام رنگ ترانه ی خودم نیست.

دارم سعی می کنم به من نزدیک تر شوم. حالا نوشتن برایم سخت ترین کار زندگی شده.